Obecnie sytuacja sierot i dzieci wychowywanych w rodzinach dysfunkcyjnych staje się coraz trudniejsza. Każdego roku kilkaset nieletnich w różnym przedziale wiekowym zostaje odebranych biologicznym rodzicom, z powodu braku odpowiednich warunków dla ich życia i rozwoju. Najczęstszą przyczyną tego zjawiska jest skrajne ubóstwo, przemoc psychiczna i fizyczna, agresja, uzależnienie od alkoholu lub narkotyków, długotrwała niezaradność życiowa rodziców i przejawianie zachowań skrajnie patologicznych.
W takiej sytuacji organy władzy najczęściej podejmują próbę weryfikacji, czy rodzice biologiczni w przyszłości będą w stanie zapewnić swoim dzieciom należytą opiekę. W zależności od decyzji sądu, może zostać wszczęta procedura ograniczenia lub całkowitego odebrania praw rodzicielskich.
W każdym z tych przypadków odebrane rodzicom dzieci, skazane są na przebywanie w zupełnie obcym dla nich środowisku, czekając aż zapadnie wyrok determinujący ich dalszą przyszłość. Z uwagi na fakt, że procedura może trwać kilka miesięcy, a w skrajnych przypadkach nawet kilka lat, dzieci w tym czasie nie mogą zostać adoptowane. W rezultacie trafiają do placówek opiekuńczo-wychowawczych lub przepełnionych rodzinnych domów dziecka, przez co narażone są na rozwój licznych dysfunkcji emocjonalnych i rozwojowych, wykluczenie społeczne oraz utratę więzi oraz zaufania do rodziców, bliskich krewnych i autorytetów.